herkes bilir


kimse bilmez,
bir sınır kentinde doğdum ben
bu yüzden bir sınır koydum kendime,
ne ben geçtim o sınırdan
ne de birine izin verdim geçsin diye!
bir dağ eteğinde ilk okulum
bir duvarı uçurum
bir duvarı dikenli teller
ve dikenli tellerin ardında
asker, silah, kurşun!
kimse bilmez,
ilk yurtdışına
antakya'ya çıktım ben!
kayboldum,
asinin sıcaktan kavrulmuş yataklarında
yol buldum yürüdüm küçük çekmece'ye
o yolda ilk annemi buldum
kimse bilmez
ilk mehmet ile karar verdik biz
antalya'ya gelmeye
hüseyin ile, mustafa ile
ben onlardan önce geldim
onlar benden sonra hiç gelmedi
kimse bilmez,
antalya'yı sadece beachpark sanardık
televizyon da!
meğersem antalya bir tek orası değilmiş
dokumaymış, uncalıymış, şarampolmüş!
kimse bilmez,
birlikte üşürdük biz istanbulla
ve onun daracık sokaklarında
yeryüzüne taştım ben,
ellerimizi ısıtırken
kalplerimizi soğutmuşuz
kalp üşütmesini ilk istanbul'da tattım ben!










0 yorum: