5/11/2016

hayalini kurduğum geleceğin, geçmiş izi

ölmeyecek kadar çok
birikmeyecek kadar az yeter bana,
hayalini kurduğum geleceğin
açlıktan arınmış bir günü bile yok.

acısı kutsanmış bir hayat belki,
ellerimle şekillenen...

kulağıma fısıldanan ezan
bilincime aşılanan vatan
elime tutuşturulan kimlik
bana sunulan amaç
bu kadar az mıyım?

soğukta üşüyen kaba etim
açlıkta guruldayan karnım
yoklukta kirlenmiş elbisem
sağdan patlamış ayakkabım
bu mu konumumu düşüren?

ben kaba bir etten
bencil bir mideden
lanet bir egodan mı ibaretim?
***
hayalini kurduğum geleceğin
açlıktan arınmış bir günü bile yok!

üşüyen etim elbet ısınır,
çıplak bedenim mutlak giyinir sevgilim
aç karnım mutlaka doyar,
yırtık elbiselerim yamanır,
ayakkabılarım dikilir sevgilim..

ya üşümüş, acıkmış kalbim?
ya paramparça edilmiş gençliğimin anıları?
onlar ne büyük yaralar ki,
binlerce yıldır akan kuban nehri gibi kanıyorlar!
üzülme,
yaralarım mutlaka geçecek
ama sen hep kalacaksın!


5/11/2016 |