karanlığım ve hallerim

gel karanlığım
gel gör beni,
zindanımda ne kadar yalnızım.
bağırsam; bağırtım döner yankıyla,
gel bak, bu kalabalıkta nasıl tek başınayım?
şu yığının,
komplike çıkardığı gürültü;
ses değeri verir mi bana?
gel bak, bu gürültünün ortasında nasıl sağırım?

gel karanlığım,
aydınlık diye parıldayan akılların
tam içinden kop gel;
içini dök sonra,
gel bak; sensiz ne kadar yalnızım!

/karanlığım

Gözlerin göte benziyordu,
sanki bakmıyordu:
adeta hayatıma sıçıyordu...
                                         /hallerim

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder