umut ediyorum

bir şairin ölmeye hazır olduğu çok fazla değeri bulunur yüreğinde, bütün bu değerlerin hepsi de eşittir.
/
Doymak bilmez açlığı şairin
şiirinde ahmak bir gülümsemedir!
savaşın orta yerinde
*(...)
barışın mısraları; bunlar hep umut işte!
*(...)
insana, insan olduğunu hatırlatmak, bir umut
ve belki en zor savaştır bu umut!
Umut ediyorum!
Bütün savaşlardan sonra
yarım bırakılmış insanlığın bütün olduğunu,
bütün yazılmışların şarap ve aşk koktuğunu...

inanmışsın, neylersin?

sevgi denen illet için kurban edilmiş çiçek gibiyim
burnunda tüten ölümün çürümüş kokusuyum ama
sen inanmışsın benim güzel koktuğuma, neylersin?


şafakla tan arasında

ben havva oğlu adem
sen adem kızı havva
Şafakla tan arasındayız, uzanmışız
evrende yalnız mıyız, soruyoruz
yıldızların parıltısında bir ışıltı arıyoruz.
yalnızlığımızı paylaşmaya muhtacız! 
ruhumuz nurdan bir nefes ise de
etimiz dünya malı bir toprak
abıhayatın kaderinde yalnızlığımız
çok yalnız kaldıkça çamura dönüşürüz.
Şafakla tan arasındayız
yeryüzünde sıra dağlarız, iç içeyiz
aynı rüzgarın esintisinde
birikmişiz binlerce yıl
her yangında birlikte yanmışız;
usanmadık mı daha
omuz omuza değen kollarımız varken
gökten arkadaş aramaya?
abıhayatın ortasında; batak olmaya! 
şafağımız hep kapkara
tanımız hep kıpkızıl
usanmadık mı hep güneşi batırmaya!
omuz versek, şafakta güneşi yanmaya hazır,
omuz versek, yalnızlık kurumayacak,
omuz versek; evrende yalnız değiliz
yanyanayız, kalabalığız;
şafakla tan arasında uzanmış
usanmışız artık bu yalnızlıktan.

Gül Bahçeleri

122 mevsim içimdedir. 
içindedir 30 bahar da bu mevsimin
ve her baharında içinde
gül bahçelerim bulunur benim! 
güllerim tomurcuk verir;
dosta, aşka ve yarına.
Güllerim en güzel kokularıyla kokar
ömründe güller açan insanlığa..
her baharın bir başı
bir de sonu olur!
baharın sonu da zemherinin başıdır
her zemheri gül bahçelerini kurutur!
ancak her son
başka başlangıca da gebedir ömründe
zemherinin sonu da 
yeni bir baharı taşır karnında;
31nci baharın şafağındayım!
gökyüzünün altında
toprağın üstündeyim
içimde kurumuş gül bahçeleri var
içimde yeni bir baharı bekliyorlar
içimde yeniden yeşermeye hazırlar!

Çiçekler

çiçeklerin kokusunu
insanların tebessümüne benzetir
ve kokan her çiçeğe karşı gülümserim,
çiçeklerin güzel kokusu
insanların güzel duygusuyla eş.
yüzünde açıp güzel kokan çiçeklerin hürmetine
sevdanın kendisine karşı bir ayıbım yok
ama sevdamın kavgama karşı bir ahlakı olsun istedim!
kalbimde kelebek gibi çırpınan bir sevgidir
yüzünde açan çiçeklere yakışan,
sen istersen ben Mecnun olayım
ama sen Leyla olmadan Mecnun'un da bir değeri yok!


Kelime-i Kavrama

'mabedi tanrıların
anamın karnında
ve ben zamana adanmış bir kuzu...'1 
ister büyüt beni koyun et
ister kes de kurban et kendine
İbrahimim olacaksan izin ver,
ya İsmail'in bedeli olayım
ya da İsmail'in kendisi.. '2 
hem İsmail'in boynuna dayanan
hem bedelinin kanını akıtan
o paslı hançer etme beni! 
ister büyüt koyun et,
ister kes de kurban et 
ama arada heder etme beni! '3 

1nci 3lük Şubat 2016'da 2nci 5lik Mart 2017'de 3ncü altılık Ocak 2018'de yazıldı..

bazı şeyleri hiç istemedim

Aklımın derinliği ömrümün deryasında
çocukluğumun gözyaşıyla dolmuş
planlanmış bir kemale erme bu
ömrümün her sefil günü, bu plana uymuş.
Bazı şeyleri çok istedim
çocuk kalmayı mesela;
tozu dumana katarak koşmayı
nefes nefese kalmayı
gidip anneme-babama sormayı,
kalamadım!
nefesim yetmedi çocuk kalmaya
ve annem-babam izin vermedi.
Planda çocuk kalmak yoktu,
çocukluğumu aklımın derinliğine sakladım...
Bazı şeyleri hiç istemedim
sevdalanmayı mesela;
herkes  yabancı olacaktı
ve uzakta kalacaktı
ne ayrıcalık isteyecektim
ne de ayrıcalık gösterecektim,
olmadı!
Birileri sınır tanımadı, yaklaştı
yabancı kalamadı, aşklaştı
aklımı aşıp kalbime ulaştı...
sonra hiç gitmesin istedim ama
gelirken hiç sınır tanımayan sevda
giderken de sınır tanımadı,
geldiğinde açtığı hacim
gittiğinde çukurlaştı; sevda derinliği..
Ben istemedim sevdalanmayı
ama sevmek planda vardı
ve hatta sefil ömrümün de muradıydı.